Камилов дар бораи бӯҳрони низомӣ, худбинии сиёсӣ ва «бозигарони» ҷаҳонӣ ҳарф зад

Маълум аст, ки пас аз пандемия мушкилоти иқтисодӣ, камбизоатӣ, камбуди ғизо, ҷанг ва намоишҳо ба амал омаданд. Ихтилофи байни кишварҳои пешрафтаи ҷаҳон торафт меафзояд. Бӯҳронҳои сиёсӣ мушоҳида мешаванд. Вазъи Қирғизистон, равобити сард бо Туркия ва кишварҳои Аврупо, аз ҷумла Юнону Фаронса, муноқишаи Чину ИМА, ҷанги Қарабоғ, бесуботӣ дар Беларус на танҳо ба як минтақа, балки ба тамоми ҷаҳон таъсир дорад.
Тибқи гуфтаи вазири корҳои хориҷии Ҷумҳурии Ӯзбекистон Абдулазиз Комилов, «номутаносибии сиёсии байналмилалӣ байни» бозигарони» гуногуни ҷаҳонӣ боиси халалдор шудани занҷирҳои истеҳсолӣ ва фурӯши ҷаҳонӣ, хисороти тиҷорати озод, гардиши сармоягузорӣ ва суст шудани робитаҳои иқтисодӣ мегардад. «Вай дар мусоҳиба бо рӯзномаи «Янги Ӯзбекистон» чунин гуфт.
«Пандемияи коронавирусӣ, ҳамчун як падидаи густарда ва зоҳиран дарозмуддати ҷаҳонӣ, аллакай дар тамоми соҳаҳои равандҳои муосири ҷаҳонӣ — сиёсат, иқтисодиёт, фарҳанг, экология, рушди инсон тағироти назаррас ба амал овард. Дар бисёр кишварҳо, бӯҳрони тандурустӣ мушкилоти мавҷудаи иқтисодӣ, нобаробарии иҷтимоӣ ва ҷинсиро шадидтар намуда, таъсири манфии офатҳои табииро, ки имрӯз дар назди як қатор минтақаҳо қарор доранд, афзоиш додааст. Он инчунин давлатҳоро маҷбур кард, ки афзалиятҳои рушди иҷтимоию иқтисодӣ ва фаъолияти байналмилалиро тағир диҳанд ё ислоҳ кунанд. Дар чунин шароит тарзи ҳаёти инсоният низ тағир меёбад.
Аз ин рӯ, ҳангоми суханронӣ дар бораи ҷаҳони зуд тағирёбанда дар атрофи мо, на танҳо «андозаи пандемия»-и он, балки маҷмӯи тамоми падидаҳои нави ба ҳам алоқамандро низ ба назар гирифтан лозим аст. Онҳо ҳаёти дохилии кишварҳои мухталиф, сиёсати байналмилалӣ, иқтисоди ҷаҳонӣ, муносибатҳои иқтисодии ҷаҳонӣ, инчунин муносибатҳои глобалии иттилоотӣ, технологӣ ва иҷтимоӣ-гуманитариро фаро мегиранд. Дар маҷмӯъ, сухан дар бораи системаи сифатан нави муносибатҳои байналмилалӣ, шояд тартиботи нави ҷаҳонӣ ба куллӣ тағйир ёфта бошад.
Ин муносибатҳо на танҳо дар заминаи сиёсӣ, иқтисодӣ, балки дар ҷараёни бознигарии ҷиддии арзишҳои тартиботи ҷаҳонии муосир ташаккул меёбанд. Мушаххастар, инро, масалан, дар тақвияти ба истилоҳ эгосентризми миллии баъзе давлатҳо, дар кӯшишҳои бисёр ҳукуматҳо барои пешрафти манфиатҳои кишварҳои худ ё ҳатто доираҳои мушаххаси сиёсии онҳо дидан мумкин аст. Дар айни замон, нобаробарии кишварҳое, ки аз ҷиҳати рушди иҷтимоию иқтисодӣ, илмӣ-техникӣ ва гуманитарӣ ба таври ҷиддӣ фарқ мекунанд, афзоиш меёбад», — гуфт Абдулазиз Комилов.
Дар идомаи суханронии пешбари дипломатияи хориҷии Ӯзбекистон ӯ қайд кард, ки мушкилоти тарафайн байни ду кишвар ба ҳалли масъалаҳо дар сатҳи байналмилалӣ халал мерасонанд.
«Низоъҳои байни баъзе кишварҳо амиқтар шуда, ба ҷангҳои иттилоотӣ, технологӣ ва таҳримӣ мубаддал мешаванд» гуфт ӯ. Мо шоҳиди афзоиши хушунат ва бӯҳронҳои низомӣ дар гӯшаҳои гуногуни ҷаҳон ҳастем.

Мо дар шабакаҳои иҷтимоӣ