ВАСИЯТҲОИ ЛУҚМОНИ ҲАКИМ БА ФАРЗАНД

Устодатро ҳамчун падар дӯст бидор!


Сарчашмаи зиштиҳоро дунёпарастӣ ва мастӣ ва нодонӣ бидон!


Агар биҳиштро металабӣ, аз фасоду ситам ва гарданкашӣ парҳез кун!


Умрро барои амалу ибодат ва покию парҳезкорӣ ғанимат бидон!


Дар мол ва мақоми дигарон тамаъ накун!


Бо Худованд содиқ ва бо мардум боинсоф бош!


Дар ҳузури меҳмон бар касе хашм нагир!


Меҳмонро бар ҳеҷ коре дастур надеҳ!


Аз пеши дигарон ғизо ва мева барнадор!


Дар роҳ рафтан аз бузургон пешӣ нагир!


Аз мурдагон ба некӣ ёд кун!


Аз ҷангандозӣ ва хусумат парҳез кун!


Аз хостаҳои нобаҷои зан ва фарзандон пайравӣ накун!


Ҳурмати ҳар касро дар ҳадди худ нигоҳ дор!


Ҳеч касро пеши дигарон хиҷил ва расво накун!


Бо чашм ва абрӯ бо дигарон сухан нагӯ!


Ҳеҷ гоҳ покон ва парҳезгоронро ғайбат накун!


Худхоҳ ва мутакаббир набош!


Кори хуби дигаронро кори худ нишон надеҳ!


Бо падару модарат беҳтарин рафторро ихтиёр кун.


Бидон, ки ҳеҷ чиз аз Худованд пинҳон намемонад.


Бо мардум ором сухан бигӯ ва фарёд назан!


Андарзеро, ки ба дигарон медиҳӣ худат бештар
амал кун!


Суханро ба андоза бигӯ!


Ҳаққи мардумро ба хубӣ адо кун!


Рӯзҳои ҷавониро ғанимат бишумор!


Марди дунё ва ҳам марди охират бош!


Дар маҷолис чашм ва забонро аз гуноҳ боз дор!

Таҳияи ВОРИС.

Мо дар шабакаҳои иҷтимоӣ