Сингапур: аз ҷаҳони «сеюм» ба «якум»


Ҳар як дастоварди бузург, пеш аз амалӣ шуданаш, танҳо орзу аст ва ӯ дар бораи давлате орзу мекард, ки на танҳо зинда монад, балки аз дигар кишварҳо пеш гузарад. Набудани захираҳорои табии бояд бартарӣ дар зеҳн, интизом ва заковат ҷуброн шаванд!
Ришва ва хешутаборбозӣ; балои бисёр низомҳои бюрократист. Муаллифи «мӯъҷизаи иқтисодӣ» — и Сингапур Ли Куан Ю на як бору ду бор гуфтааст, ки барои шикастани фасод бояд бераҳм буд, омода аст хешовандон ва дӯстонашро дар сурати ришва гирифтан ба зиндон бифиристад.
Ли Куан Ю касеро дареғ намедошт. Чандин вазирону вакилон барои ришваситонӣ ба зиндон ба мудати тулони рафтанд. Гузашта аз ин, яке аз маҳкумшудагон солҳои дароз дӯсти наздики сарвари давлат буд.
Ҳоло бошад васоити ахбори оммаи мустақили Сингапур имкони ба Ҳукумати воқеии чорум табдил ёфтааст. Имрӯз, рӯзноманигорон тарзи зиндагӣ, даромад ва хароҷоти мансабдорон, оилаҳо ва дӯстони онҳоро аз наздик назорат мекунанд. Аксар вақт, маҳз хабарнигорон ба он диққат медоданд, ки мансабдор аз имконоти худ берун зиндагӣ мекунад. Корманди нопок хавф дошт, ки на танҳо мансаб ва имтиёзҳояшро аз даст медиҳад, балки ҳатто пас аз пардохти ҷаримаи бениҳоят баланд — садҳо ҳазор доллар ба зиндон афтад ва бе маблағ бимонад.
Падари миллати Сингапур вазифа гузошт: тарбияи насли муосирро: таҳсилкарда, қобилияти тасмимгирӣ. Ли Куан Ю бо ташаббуси ислоҳоти соҳаи маориф афзалият дода, технологияи олиро афзал донист. Ислоҳот тамоми сатҳҳои таҳсилотро фаро гирифт. Сингапурҳо, ки дипломи мутахассиси мегирифтанд, бо мақсади омӯхтани таҷрибаи истеҳсоли пешрафта дар ширкатҳои хориҷӣ ба кор медаромаданд. Дар мудати хеле кутоҳ онҳо дар бозори ҷаҳонӣ рақобат карданро сар карданд. Имрӯз Сингапур яке аз калонтарин марказҳои истеҳсоли электроникаи технологӣ мебошад.
Ли Куан Ю гуфт, ки ӯ ду роҳи ҳукуматро дорад: дуздӣ кардан, то ба рӯйхати сарватмандтарин одамони дунё бо оила ва рафиқонаш шомил шуда, мардуми Сингапурро дар фақру нодори гузорад. Ё хизматгори мардум шавад ва Сингапурро ба даҳгонаи кишварҳои пешрафтаи ҷаҳон дохил кунед.

Мо дар шабакаҳои иҷтимоӣ