Табобат бо об


Ҳар саҳар баъди бедор шудан 4 стакон (800 мл.) оби ширгармро ба дили наҳор нӯшед. Баъди нӯшидани он то 45 дақиқа ҳеҷ хел обакӣ ё ки таом истеъмол накунед.
Баъди нонушта, пеш аз истеъмоли ҳар гуна таом ду соат аввал худи ҳамин тавр 4 стакон оби ширгарм нӯшед. Бемороне, ки баъди нӯшидани об азият мекашанд, то он даме, ки узвҳо одат мекунанд, вақтро камтар (масалан баъди 1 соат) таом истеъмол кунанд.
Дар зер давомнокии муолиҷа бо об барои беморони зерин тавсия шудааст:
— давои касалиҳои диабети қанд (30 рӯз);
— бемороне, ки фишори хунашон баланд (30 рӯз);
— касалиҳои меъда (10 рӯз);
— барои табобати касалиҳои саратони гуногун (9 моҳ);
— касалиҳои сил, менингит (6 моҳ);
— қабзият, дарди шикам (10 рӯз);
— касалиҳои вобаста бо роҳҳои пешоб, гурда (10 рӯз);
— касалиҳои гӯш, гулӯ ва бинӣ (20 рӯз);
— бемориҳои гуногуни дил (30 рӯз);
— дарди сар (3 рӯз);
— камхунӣ (анемия) (30 рӯз);
— фарбеҳӣ (4 моҳ);
— фалаҷ, эпилепсия (9 моҳ);
— астма (4 моҳ).
Таҳия ва тарҷимаи Лола РАҲИМОВА

Мо дар шабакаҳои иҷтимоӣ