Самарқанд ва аҳли илму ирфонаш бо фарзандони наҷибу соҳибмаърифат дар масири

Самарқанд ва аҳли илму ирфонаш бо фарзандони наҷибу соҳибмаърифат дар масири

1-уми майи соли ҷорӣ дар Хона-­музейи Садриддин Айнӣ бахшида ба 110-солагии

Боз баҳор омад. Ҷашни аввалини баҳор Иди модарон аст. Ҳар сол

ё худ Чингиз Айтматов бо Мирзо Турсунзода чӣ гуна шӯхӣ карда

Моҳи шарифи Рамазон дар кишвари мо дар рӯҳияи эҳтироми тарафайн, меҳрубонӣ,

Бо мақсади рушди ҳамкорӣ бо кишвари дӯсту ҳамҷавори Тоҷикистон дар соҳаи

Яке аз ҳамзамонони Имоми Бухорӣ Яҳё ибни Ҷаъфар мегӯяд: «Агар қудрат

Касоне, ки дар роҳи хидмат ба халқи худ ҷонсупорӣ мекунанд, ҳаргиз

Юнуси Имомназар дар адабиёти форсизабони кишвар мавқеъи хос дорад. То имрӯз

АДИБАИ СОҲИБЗАВҚ ВА ХУШБАЁНИ БАЧАГОН Адибаи хушсалиқа Маҳбуба Турсунова дар радифи

Аз пайдоиши олам то ин ҷониб мавзӯи модар дар маркази диққату

Дар ҳаштсолагиам аз олам гузаштани падарам бароям воқеаи фаромӯшнашавандаи даври бачагиам

Дар моҳи 9-уми тақвими ҳиҷрӣ моҳи Рамазони аввалин ба рӯзҳои гармои

Дирӯз, 13-уми апрел дар кишварамон моҳи Рамазон, ки рамзи накӯкорӣ ва

Волидон дар баробари меҳрубонӣ бо кӯдакон, бо якдигар ҳам онро бояд

Зиндагӣ зудгузар аст. Бинобар ҳамин, мо бо ташвишҳои ҳаёт ғарқ гашта,

Дар Маркази ахбор-­китобхонаи ба номи Пушкини вилоят маросими ифтитоҳи «Ҳафтаи китобхонӣ»

ДИЛСӮЗОНИ ХАЛҚБисёр дидаам ва мушоҳида кардаам. Онҳое бисёранд, ки бо таъбире,

Сухан арзиши бебаҳои ҳастӣ аст, ки дар ҷараёни ифодашавӣ на танҳо

1. Боварӣ ба қувваат қувва мебахшад.2. Шахсеро, ки ба худаш боварӣ

Академики Фарҳангистони улум, арбоби фани шоистаи Ӯзбекистон 1-уми апрели соли 1932

Ҳангоми бо микроскопи электронӣ, ки ашёро 400 000 маротиба калон мекунад,

Ин шабакаи телевизионӣ барои кӯдакон муқаррар шудааст. Дар ин бора вазири

Онеро, ки мехоҳам дар бораи ҳунараш сухан гӯям, ҳанӯз аз замони

Театри лӯхтаки вилояти Самарқанд 1-уми сентябри соли 1978 таъсис ёфтааст. Намоишномаи

ё кай ба орзуям мерасам Аз нақши эпизодӣ ба нақши асосӣСолҳои

Шоири халқии Ӯзбекистон Абдулло Орипов аз тавонотарин ва барӯмандтарин суханваронест, ки

Наврӯз яке аз идҳои қадимаи халқҳои Осиёи Марказӣ ва Шарқи наздик

Мегӯянд, ки ҳама кор вақту соат дорад. Ба ҳамин маънӣ, дар

Рӯзи 13-уми марти соли ҷорӣ дар Маркази ахбор-китобхонаи ба номи А. Пушкини

Ба мақоли «Марав ҷойи нохонда, намон аз ҷойи хонда» амал карда,

Шаби гузашта олими маъруф, адиби шинохта, профессор Шавкат Ниёзӣ дар синни

Зиндагӣ метавонад рӯзҳои хуб ва бад дошта бошад. Бидуни шак, яке

Ба аҳли илму адаб комилан равшан аст, ки Аҳмад Махдуми Дониш

Абдусалом Деҳотӣ дар адабиёти садаи ХХ тоҷик чун шоир ва нависанда,

Дар нашриёти «Ойдин»-и шаҳри Тошканд бо саъю талоши шоир ва тарҷумон

Дар Русия озмуни интихоботи намояндаи кишвар дар озмуни мӯътабари мусиқии Аврупо

Шоистахон ҳангоми таҳсил дар мактаб аз фанни «душвор» баҳои «аъло» гирад,

«Эҳ, ин мардуми мо! Ба саҳл муаммо ба сари раиси маҳалла

Аз ҷониби Президенти мамлакатамон соли равон «Соли дастгирии ҷавонон ва мустаҳкамсозии

Модар! Чӣ каломи зебост, ки бо шуниданаш дил саршори сурур мегардад.

Воҳидҳои фразеологӣ барои ҳар як шоир ва нависанда на танҳо воситаи

Муаллифи “Сад соли танҳоӣ” имрӯз зодрӯз дорад. Ин румоне буд, ки

Рӯзи 4-уми март дар қасри фарҳангии «Нурафшон»-и шаҳри Самарқанд дар мавзӯи

Сарчашмаи ҳаёти ҷаҳонанд модарон, Зинатфизои давру замонанд модарон. Сидқу сафои оламиёнанд

Очилдӣ Қӯйсун (Азизмуродов), ки бо тахаллуси Очил шеърҳои ҷолибро пешкаши мухлисони

Боз фасли гул, фасли баҳор омад. Табиат мисли арӯси нав худро

48/379