Ovozi.uz

Шарбати анор: фоида ва зарар

Нӯшокии маъмул на танҳо пас аз бемориҳои вазнин ба одамон дода мешуд — шарбати анор қодир аст системаи иммуниро мустаҳкам карда таркиби хунро беҳтар кунад. Анор таъми ғайриоддии ширину турш дорад ва бисёриҳо афшураи онро барои хосиятҳои судмандаш дӯст медоранд. Аз сабаби миқдори зиёди оҳан, ин нӯшокӣ гемоглобинро баланд мекунад, барои мубориза бо камхунӣ кӯмак мекунад.

Анор меваи дарахтест, ки садҳо донаи боллазату шаҳдбори дорои санги дарун дорад. Бесабаб нест, ки аз забони лотинӣ «анор» ҳамчун «дондор» тарҷума шудааст. Анор аз замонҳои қадим рамзи фаровонӣ ва ҳосилхезӣ буд.

Дар таркиби шарбати анор аминокислотаҳои гуногун мавҷуданд, ки кори меъда ва рӯдаҳоро ба эътидол меоранд, ҳозимаро беҳтар мекунанд. Дар таркиби нӯшокӣ бисёр моддаҳои арзишманд мавҷуданд: витамини C, витаминҳои В, инчунин оҳан, калсий, калий ва магний. Истеъмоли мунтазами афшураи анор ҳатто дар вояи хурд сатҳи гемоглобинро дар хун зиёд мекунад, ки барои одамони гирифтори камхунӣ ва инчунин дар давраи барқароршавӣ пас аз ҷарроҳӣ ва бемориҳо зарур аст. Калий ва магний ба ҳолати хуб таъсири судманд мерасонад. дил ва рагҳои хун дар гипертония. Хусусиятҳои антиоксидантии шарбати анор ҳолати умумии баданро беҳтар мекунад, токсинҳоро пок мекунад ва системаи иммуниро мустаҳкам мекунад. Шарбат барои пешгирии сармоҳои мавсимӣ муфид аст.

Аз афшураи анор, махсусан дар меъдаи холӣ, эҳтиёт шудан лозим аст. Аз сабаби консентратсияи баланди кислотаҳо дар таркиб, он метавонад боиси хашми пардаи луобпарда ва дард гардад. Ва барои одамони гирифтори захми меъда ва гастрит, ин нӯшокӣ умуман хилоф аст.