Заврақрон заврақи хурде дошт. Заврақ ду бел дошт, ки дар яке аз онҳо калимаи «ният» ва дар дигаре калимаи «ҳаракат» навишта шуда буд.
Вақте ки одамони дар заврақ буда аз ӯ пурсиданд, ки чаро ин навиштаҷотҳо дар он ҷо ҳастанд, заврақрон ҷавоб дод:
— Агар ман заврақро танҳо бо калимаи «ният» ҳаракат диҳам, заврақ дар як ҷо мемонд. Агар танҳо бо калимаи «ҳаракат» ҳаракат диҳам, заврақ дар як ҷо мемонд. Агар ман ҳардуи онҳоро якҷоя ҳаракат диҳам, заврақ ба макони худ мерасад.
Агар шахс танҳо ният кунад ва ҳаракат накунад, мисли заврақи дар як ҷо ҳаракатдошта ба макони худ намерасад. Барои ба мақсад расидан, бояд аввал «ният» ва «ҳаракат» вуҷуд дошта бошанд.
