Шифохонаи табиат
Чормағзҳои кешю дар ҷаҳон ягонаест, ки дар беруни мева пухта мешаванд. Онҳо бо таркиби беназир, ки рӯйхати қариб ҳамаи витаминҳо ва микроэлементҳои ба инсон маълумро дар бар мегиранд, фарқ мекунанд. Илова бар ин, чормағзҳои Бразилия, чунон ки кешю низ меноманд, манбаи равғанҳои якранг, эфирҳо ва фитостеролҳо мебошанд. Истифодаи мунтазами он дар ғизо ба шумо имкон медиҳад, ки равандҳои мубодилаи моддаҳоро дар бадан мӯътадил созед, либидоро зиёд кунед, системаи дилу рагҳоро мустаҳкам кунед, заминаи гормоналӣ ва психоэмоционалиро мӯътадил созед.
Кешю яке аз гаронбаҳои чормағзҳои экзотикӣ боқӣ мемонад. Гап дар он аст, ки онро дар Русия ва кишварҳои Аврупо парвариш кардан мумкин нест. Бо вуҷуди ин, кешю бо таъми нозук ва манфиатҳои бебаҳои худ дар байни дӯстдорони меваҳои хушк ва чормағз мавқеи пешсафро ишғол мекунад.
Таъми чормағз ширин, равғанӣ бо ишораҳои сабуки ванилин аст. Пас аз истеъмол, чормағз таъми мушаххасро тарк намекунад. Ба шарофати ин комбинатсияи ғайриоддӣ, кешю ҳамчун маҳсулоти мустақил хӯрда мешавад ва ба хӯрокҳои гуногун илова карда мешавад.
Хусусиятҳои аҷиби фоиданоки кешю бо таркиби бой шарҳ дода мешавад. Арзиши чормағзи дарахт пас аз омӯзиши дастурҳои тибби анъанавӣ маълум шуд, ки то имрӯз сокинони маҳаллӣ дар Бразилия, Африқо ва Ҳиндустон истифода мебаранд.
Тадқиқотҳои сершумор тасдиқ карданд, ки кешю:
Функсияҳои муҳофизатии баданро ҳавасманд карда, функсияи муқаррарии миокардро барқарор мекунад. Таъсири зидди вирусӣ дорад. Функсияҳои хотираро беҳтар карда, кори системаи марказии асабро ба эътидол меорад. Афзоиши ҳуҷайраҳои варамро бозмедорад. Сифати хунро беҳтар мекунад. Пас аз ҷарроҳӣ ва бемориҳои вазнин баданро мустаҳкам мекунад.
Моддаҳое, ки як қисми чормағзҳои кешю мебошанд, ба мустаҳкам кардани мембранаҳои рагҳо мусоидат мекунанд. Сохтори равған чандириро таъмин мекунад, нишонаҳои илтиҳобро мулоим мекунад.
Дар асоси ҷузъҳои фаъоли кешю, доруҳое пайдо мешаванд, ки барои мағлуб кардани як қатор бемориҳо кӯмак мекунанд: атеросклероз, норасоии масуният, оқибатҳои стресс, бехобӣ, безурётӣ, диабет, астмаи бронхиалӣ.
Дар чормағз консентратсияи ҳадди ақали шакар муқаррар карда мешавад, аммо миқдори зиёди нахҳо, сафедаҳо ва равғанҳои қиматбаҳо мавҷуданд. Элементҳои ғизоӣ ба истеҳсоли энергия мусоидат мекунанд, ҳолати ҳуҷайраҳои бофтаҳои гуногунро беҳтар мекунанд.
Манфиатҳои кешю
