Орегано ганҷинаи пайвастагиҳои фаъоли биологӣ мебошад, ки барои саломатӣ ва некӯаҳволӣ муҳиманд! Масалан, қисмҳои алафӣ то 0,5% равғани эфирӣ доранд. Ғайр аз моддаҳои хушбӯй, инҳо низ ёфт шудаанд: карвакол (масъул барои профили мазза, дорои хосиятҳои бактеритсидӣ, зидди замбӯруғӣ ва ҳашароткушӣ); терпенҳо (таъсири тоникӣ доранд); тимол (антисептик); талхӣ; антиоксидантҳо; кислотаи розмаринӣ (маззадиҳандаи табиӣ) ва ғайра.
Ин растанӣ инчунин дорои витаминҳои сершумор (витаминҳои A, C, E, PP ва B), макро ва микроэлементҳо (асосан калий, оҳан, калсий, магний, марганец, руҳ ва мис) мебошад. 100 грамм ореганои хушк танҳо 265 ккал дорад, аммо 159% арзиши ҳаррӯзаи калсий ва 205% арзиши ҳаррӯзаи оҳанро дар бар мегирад.
Фоидаҳо: Қариб ҳамаи қисмҳои рӯизаминии ин растании алафӣ (ба истиснои тухмиҳо) хӯрданӣ мебошанд. Орегано барои табобати захмҳои пӯст, кашишхӯрии мушакҳо, шамолхӯрӣ ва ҳатто газидани мор истифода мешуд.
Илми муосир хосиятҳои тоникӣ, дардкунанда ва оромбахши онро исбот кардааст. Дар тибби халқӣ, ҷӯшобҳо, дамкардаҳо ва чойҳои орегано муфиданд: барои нороҳатии ҳозима; дарди дандон ва сар; сулфа; дарди гулӯ.
Аз сабаби фаровонии пайвастагиҳои фаъоли биологӣ, Origanum vulgare набояд аз ҳад зиёд истифода шавад ва бояд бо миқдори хеле мӯътадил истеъмол карда шавад. Ҳадди аксар миқдори шабонарӯзӣ 1 қошуқ ореганои тару тоза ё 1 қошуқча хушк аст. Танҳо се зиддиятҳои мутлақ мавҷуданд: кӯдакон (то 1,5 сола), ҳангоми ҳомиладорӣ ва таҳаммулнопазирии инфиродӣ (аллергия).
