Алоэ аз замонҳои қадим барои барқарор кардани луобпардаҳо ва беҳтар кардани ҳозима истифода мешуд. Афшураи он барои рафъи эҳсоси вазнинӣ ва нороҳатӣ дар меъда мусоидат мекунад.
Тарзи истифода: Ҳар саҳар пеш аз наҳорӣ 1 қошуқча шарбати алоэи навфишурдашударо бинӯшед.
Маслиҳат: Фоидатарин баргҳои алоэ аз 2-3 сола боло ҳастанд, зеро онҳо миқдори максималии моддаҳои шифобахшро дар бар мегиранд.
Эзоҳи муҳим: Пеш аз истеъмоли алоэ бо духтур маслиҳат карданро фаромӯш накунед, зеро онро ҳангоми баъзе бемориҳо (масалан, илтиҳоби шадид ё ҳомиладорӣ) истифода бурдан мумкин нест.
