Дар рӯзҳои сард хушк ва гарм нигоҳ доштани пойҳо қисми муҳими ҳифзи бадан аз таъсири ҳарорати паст мебошад. Махсусан, онҳое, ки муддати тӯлонӣ дар ҳавои кушод мегарданд, аз нақлиёти ҷамъиятӣ истифода мебаранд ва бештар дар ҳаракатанд, бояд ҳангоми интихоби пойафзол шароити мавсимиро ба назар гиранд.
Дар мавсими тирамоҳу зимистон ҳангоми интихоби пойафзол на танҳо намуди зоҳирӣ ва нархи он, балки аз хунукӣ ҳимоя кардани пой, гузаронанда набудани намӣ ва эҷоди роҳат ҳангоми роҳ гаштан низ муҳим аст.
Пойафзоли нодуруст интихобшуда метавонад боиси фишурда шудани пой, пайдоиши обилаҳо (пуфакчаҳо) ва ноқулайӣ дар роҳгардӣ гардад. Илова бар ин, дар вақти боришот гузаштани намӣ ба саломатии инсон низ хавфи ҷиддӣ эҷод мекунад.
Дар рӯзҳои сард хушк ва гарм нигоҳ доштани пойҳо қисми муҳими ҳифзи организм аз таъсири ҳарорати паст мебошад. Махсусан, онҳое, ки муддати тӯлонӣ дар ҳавои кушод роҳ мегарданд, аз нақлиёти ҷамъиятӣ истифода мебаранд ва бисёр дар ҳаракатанд, бояд ҳангоми интихоби пойафзол шароити мавсимиро ба назар гиранд.
Яке аз хусусиятҳои муҳимтарини пойафзол — қобилияти ҳимояи он аз намӣ мебошад. Ҳангоми роҳ гаштан дар борон, барф ва пайроҳаҳои намнок, моделҳои аз маводҳои обногузар ё ба об тобовар омодашуда мувофиқ ҳисобида мешаванд. Марказҳои назорат ва пешгирии бемориҳои ИМА (CDC) тавсия медиҳанд, ки ҳангоми зарурати баромадан ба ҳавои кушод дар хунукии шадид, мӯзаҳои ба об тобовар пӯшида шаванд.
Таги пойафзол низ таваҷҷуҳи махсусро талаб мекунад. Лесхӯрӣ дар пайроҳаҳои намнок ё яхбаста хавфи афтидан ва ҷароҳат бардоштанро зиёд мекунад. Бинобар ин, барои тирамоҳу зимистон интихоб кардани пойафзоле муҳим аст, ки таги он ба рӯи замин хуб часпад, ба сатҳ мувофиқ бошад ва барои устувор қадам задан кӯмак кунад.
Хулоса баровардан танҳо дар асоси ғафсии таги пойафзол дуруст нест. Мавод ва нақшҳои (протекторҳои) он низ ба хусусиятҳои зидди лағзиш таъсир мерасонанд. Идораи амнияти меҳнат ва ҳифзи саломатии ИМА (OSHA) тавсия медиҳад, ки ҳангоми роҳ гаштан дар барфу ях аз мӯзаҳои дорои таги резинӣ, нақшҳои ҳифзкунанда аз лағзиш, гармидиҳанда ва зидди об истифода бурда шавад.
Мувофиқ омадани пойафзол ба пой низ ба мисли намуди зоҳирии он муҳим аст. Ангуштони пой бояд озод ҳаракат кунанд ва пошна набояд дар дохили пойафзол аз ҳад зиёд лағжад. Академияи ҷарроҳони ортопедии Амрико қайд мекунад, ки дар байни ангушти дарозтарини пой ва нӯги пойафзол бояд тахминан 1,3 сантиметр фазои холӣ боқӣ монад.
Танҳо дар асоси андозаи пой интихоб кардани пойафзол кифоя нест. Дар истеҳсолкунандагон ва моделҳои гуногун як андоза метавонад ба таври гуногун мувофиқ ояд. Аз ин рӯ, тавсия дода мешавад, ки ҳангоми харид пойафзолро ба ҳарду пой пӯшед, бандҳояшро маҳкам кунед ва дар дохили мағоза каме роҳ гашта бинед.
Интихоб кардани пойафзол дар ними дуюми рӯз низ муфид аст. Зеро дар давоми рӯз пой метавонад каме варам кунад ва пойафзоле, ки субҳ бароҳат менамуд, шомгоҳон метавонад пойро фишорад. Санҷидани пойафзол бо ҷӯробҳое, ки одатан дар зимистон пӯшида мешаванд, барои арзёбии роҳати воқеии он кӯмак мекунад. Ин усулро Академияи ҷарроҳони ортопедӣ низ тавсия медиҳад.
Ҳангоми интихоби пойафзол барои мавсими сард, бояд ба пӯшиши дохилии он низ таваҷҷӯҳ кард. Пӯшише, ки гармиро нигоҳ медорад, ба кам кардани хунукшавии пой кӯмак мекунад. Сардоранг, дар дохили пойафзол набояд пӯшиши чунон ғафс бошад, ки ангуштони пойро фишор диҳад: пой бояд озод ҳаракат кунад ва дар якҷоягӣ бо ҷӯроб низ бароҳат ҷой гирад.
Гузарондани ҳавои пойафзол низ аҳамияти калон дорад. Аз сабаби арақкунии пой, муҳити дохилӣ метавонад намнок шавад ва пои намнок дар хунукӣ зудтар ях мекунад. Ассотсиатсияи тиббии солимии пои Амрико (APMA) таъкид мекунад, ки ҳатто ҳангоми истифодаи пойафзоли зимистона ва ҷӯробҳои гарм, бояд ба хушк нигоҳ доштани пойҳо таваҷҷӯҳ зоҳир кард.
Хулоса, гуфтан мумкин аст, ки ҳангоми интихоби пойафзол барои мавсими тирамоҳу зимистон бояд ба муқовимати он ба об, хосиятҳои зидди лағзиши таг чарм, нигоҳдории гармӣ ва мувофиқати он ба по яксон таваҷҷӯҳ зоҳир кард. Пойафзоли ҳамагӣ муносиб — пойафзол аст, ки ба обу ҳаво ва фаъолияти ҳамарӯза мувофиқ буда, пойро хушку гарм нигоҳ медорад, ангуштон фишор намеорад ва ба роҳравии устувор кӯмак мерасонад.
