Ҳар нек бирафт аз дунёи фонӣ боғе аз даст рафт, зеро

Чунин номидани мақолаи зерин кори тасодуф нест. Он маънии дақиқ дорад.

Бо мақсади рушди ҳамкорӣ бо кишвари дӯсту ҳамҷавори Тоҷикистон дар соҳаи

Дар Самарқанд вобаста ба таърихи ин ё он ёдгории меъморӣ бо

Ба таваллуди аъзои ҳаракати ҷадидӣ, алломаи бузурги маърифатпарвар ва арбоби ҷам­ъиятӣ

«Дар оилаи хубе таваллуд шудам. Падар ва модарам одамони боинсофу обрӯнок

Вақте ки дар бораи муҳити адабии Самарқанд гап меравад, албатта номи

Соли оянда 105-солагии шоири мубориз, навовар ва ҷанговар, ватандӯсту ватандор Ҳабиб

Мурод Маҳдӣ барои дар рӯҳияи ватандӯстиву поксириштӣ, тозагиву беолоиш нигоҳ доштани забони

Санъаткори шинохтаи булунғурӣ, мудири Маркази маданияти рақами 3-и ноҳия (дар маҳаллаи

Яке аз муаллифони доимии рӯзнома Баҳодур Ҷабборов аз рӯзи нахустини нашри

Ғайбат яке аз иллатҳои бадтарини ҷамъият аст, ки маънои он айби

ОчеркРости гап, дар бораи дӯсти ҳамқаламу ҳамдил чизе навиштан кори аҷиб

Инсон ба дунё меояду нахуст ӯро модар ба оғӯши гарм мегирад.

Вақтҳои охир шикояти калонсолонро дар бораи сатҳи пасти ахлоқи насли наврас

Андешаи аксари падарон осоиш ва беҳбудии рӯзгори фарзандон дар зиндагӣ аст.

Дирӯз дар маҷмӯаи маънавӣ-­маърифатии «Олами китоби Самарқанд»-и шаҳри Самарқанд тақдимоти китоби «Рассомони

…Ҳарчанд тағои Абдулазиз ба ҳурмати апаву язнааш ҷиянашро ҳамроҳ ба Бухоро

Вай метавонист дар мактаби прапоршикҳо таълим гирад. (Ҳамон вақтҳо он унвони

Замон босуръат ривоҷ меёбад. Баробари рушди ҷомеа, мафкураи ҷавонон, нигоҳ ва

Дар ҷаҳон халқеро ёфтан мушкил аст, ки забони модарии худро бузург

бошукӯҳ пешвоз гирифта шуд Рӯзи 21-уми октябр дар мамлакатамон Иди забони

Ягона чизе, ки қиёфа ва зебогии зоҳирии инсонро ошкор месозад ин

Дирӯз дар Мактаби мусиқӣ ва санъати бачагонаи рақами 12–уми ноҳияи Самарқанд

Замин нола дошт, пайваста бо қалби ҳассоси худ менолид, ба худ

Пагоҳӣ ба кор мерафтам. Дар автобус одам чандон бисёр набуд. Бо

Бо убур кардани марзи давлатӣ ба куҳаншаҳри ҳамешаҷавон – Самарқанди бостон

Худованд одамро бо қобилиятҳои тайёр ба дунёи равшан намеорад. Тарбия ва

Касе, ки латофат, ҷозиба, иқтидор ва имкониятҳои беинтиҳои забони ӯзбекиро ҳис

ё худ назаре ба рӯзгори имоми мутакаллимон Ба қарибӣ, 11-уми августи

Ҳаёт ба инсон танҳо як бор дода мешавад. Инсон бояд қадри

Президенти мамлакат бо мақсади нигоҳ доштан ва васеъ тарғиб намудани анъанаву

«Мо бояд таърихи ҳаракати ҷадидӣ, мероси аҷдодон – маърифатпарваронро амиқ омӯзем.

Одилеро пурсиданд:– Дӯст пеш аст ё бародар?Гуфт:– Бародар, агар дӯст бошад!Дар

Латифаҳои Хоҷа Насриддин Афандиро ҳама дӯст медорад. Онҳо ҳамроҳу ҳамнафаси зиндагонии

Ӯткир ҲОШИМОВ То дар дили нависандаи воқеӣ Худо наандозад, ба даст

Дар дунё аз ҳама неъмати бузурги Офаридгор фарзанд мебошад. Аз рӯзи

Масъулият– Акнун хоб рав, писарам, – гуфт модар ва чароғро хомӯш

Маҳаллаи Янги қӯрғон соли 1996 дар мавзеи Сартеппаи шаҳри Самарқанд ташкил

Мо чанд нафар донишҷӯёни Донишкадаи омӯзгории шаҳри Душанбе дар соли таҳсили

Ҳоло одам дар кӯчаҳои Самарқанд гашта, зиқ намешавад. Чашмонаш ба рекламаву

Имсол барои тадқиқотчии маъруф Комилхон Каттаев соли хеле бобаракот омад. Нашриёти

42/42