Ovozi.uz

Фоидаҳои қурут

Қурут яке аз қадимтарин маҳсулоти ширии халқҳои Осиёи Марказӣ мебошад. Таърихи истифодаи он садҳо солро дар бар мегирад. Таъм ва таркиби қурут вобаста ба навъи шир каме фарқ мекунад. Дар гузашта чӯпонон, мусофирон ва тоҷирон қурутро ҳамроҳи худ мебурданд, зеро он сабук буда, зуд вайрон намешуд. Шакли қурут дар минтақаҳои гуногун фарқ мекунад: баъзеҳо онро гирд, баъзеҳо байзашакл ё ҳамвор месозанд. Ранги қурут одатан сафед ё каме зардчатоб аст, вобаста ба навъи шир.

Дар таркиби он сафеда, калсий ва дигар минералҳо мавҷуданд, ки барои саломатии устухон ва мушакҳо муҳиманд. Аз сабаби намакдориаш, беҳтар аст онро ба миқдори мӯътадил истеъмол кунанд, махсусан шахсоне, ки фишори баланди хун доранд.

Дар баъзе минтақаҳо ба қурут гиёҳҳои хушбӯй, масалан, наъно ё зира ҳамроҳ мекунанд, то таъму бӯи он беҳтар шавад.

Дар Тоҷикистон аз қурут қурутоб омода мекунанд. Дар деҳот қурутро барои захираи ғизо дар фасли зимистон низ тайёр мекарданд, зеро он бе яхдон муддати дароз нигоҳ дошта мешуд.